නුඹ නැති දා.......

උණුසුමක් වෙලා හිද හිම වැටෙන රැයෙ සීත
හීනයෙන් ඇහැරලා නුඹ ගිහින් දුර     ඈත
අදරේ යැ‍යි කිව්ව ගුලි කරන් මුදු     දෑත
මතකයෙන් නොම මිදී ලියනු බෑ කවි ගීත

එළිය පුන් සඳ ඔබයි අසළ මම පොඩි  තරුව
සුවඳ තාමත් දැනෙයි සන්සාරෙ ආ   හුරුව
බිදුනු පෙම් හිත ගාව සුසුම් වැල් පද පිරුව
දිනෙක අත් වැල ලිහී අතර මග තනි  කෙරුව

මිනිඹිරියගෙන් අත්තම්මාට

රෑ අහසේ සඳ ගාවින් තරුවක් නිවි නිවි දිලේවි
ඒ අතරින් අත්තම්මගෙ සුදු මුව මැවි මැවි පෙනේවි
මේ පාරත් මගෙ අම්මා මාව අරන් ගමට එවී
නුඹ නොහිටියහොතින් එහෙම පුන්චි හිතට දුක හිතේවි

පෙරදා තුරුලට අරගන කවි පද නුඹ කියා දුන්න
සිගිති හඬින් මම ගයනවා අත්තම්මේ අහන් ඉන්න
ඉවසිල්ලක් නෑ එනතුරු මට නුඹෙ ඔය මුව දකින්න
මම එනතුරු ඉදිකඩ ළඟ අත්තම්මේ බලන් ඉන්න

සදළුතලේ නැති සුවයක් නුඹෙ උණුසුමෙ මට දැනෙනවා
හෙල හැදියාවට ලොකු වෙන හැටි නුඹ මට කියලා දෙනවා
ගහේ වැලේ ගෙඩි කඩමින් ඇලේ දොළේ පැන නටනවා
ගිරා කොවුල් බට්ටිච්චෝ මම එනකන් මග බලනවා

පත් ඉරු මත සෙනේ සුවඳ පිටු ගාන්ණක් කවි ලියන්න
අත් පොඩි දෙක එකතු කරලා උදේ හවස හැක වදින්න
සිත් අරනේ ඇති පාළුව හැකිවෙයි මට දුරු කරන්න
අත්තම්මේ පාත් වෙන්න සුදු මුව චුට්ටක් ඉඹින්න