ඒ අතරින් අත්තම්මගෙ සුදු මුව මැවි මැවි පෙනේවි
මේ පාරත් මගෙ අම්මා මාව අරන් ගමට එවී
නුඹ නොහිටියහොතින් එහෙම පුන්චි හිතට දුක හිතේවි
පෙරදා තුරුලට අරගන කවි පද නුඹ කියා දුන්න
සිගිති හඬින් මම ගයනවා අත්තම්මේ අහන් ඉන්න
ඉවසිල්ලක් නෑ එනතුරු මට නුඹෙ ඔය මුව දකින්න
මම එනතුරු ඉදිකඩ ළඟ අත්තම්මේ බලන් ඉන්න
සදළුතලේ නැති සුවයක් නුඹෙ උණුසුමෙ මට දැනෙනවා
හෙල හැදියාවට ලොකු වෙන හැටි නුඹ මට කියලා දෙනවා
ගහේ වැලේ ගෙඩි කඩමින් ඇලේ දොළේ පැන නටනවා
ගිරා කොවුල් බට්ටිච්චෝ මම එනකන් මග බලනවා
පත් ඉරු මත සෙනේ සුවඳ පිටු ගාන්ණක් කවි ලියන්න
අත් පොඩි දෙක එකතු කරලා උදේ හවස හැක වදින්න
සිත් අරනේ ඇති පාළුව හැකිවෙයි මට දුරු කරන්න
අත්තම්මේ පාත් වෙන්න සුදු මුව චුට්ටක් ඉඹින්න
No comments:
Post a Comment