පිපුණත් අව් කාෂ්ඨකේ නොම වියැලුන මලේ
නුඹේ සුවඳ හැමදාමත් බඹරු වසඟ කලේ
නෙලා ගන්න අතදිග නෑ පිපුන නෙළුම විලේ
රුවැති මලේ සෙනේ සුවඳ නුඹෙන් කඩා හැලේ
හිරු තෙම නැග එන්න කලින් මොහොතක සුව පතා
සීතල පිණි බිදක් එක්ක කලත් මුකුළු කතා
පාට පාට සමනලයකු කැරකුන බව ගොතා
ලෙලෙනා සුළගට හැකිවෙද පතුරුවන්න කතා
වැදී නටුව අග කටුවක් බඹරිදු නද දෙන්නේ
මල් පෙති මත සමනල සලකුනු සොයමින් යන්නේ
රටා ඇන්ද මද සුළගේ මුනිවත සුරකින්නේ
මලක මෙලෙක බඹර සිතක් නෑ තව හදුනන්නේ
නෑඹුල් මල් සුවඳ අරන් හෙට තව මල් පිපෙවී
ඒ මල් කිති කවමින් සමනලු මල් රොන් උරාවී
බඹර තුඩග රැදි උනුසුම මල ළග තනි රකීවී
බඹරෝ නුඹ යලි එන විට ඇය මිලිනව තියෙවී
No comments:
Post a Comment