පාට පාට කුරුල්ලන්ට හඬ දුන්නා ගී කියන්න
සිත් විමනට සෙනෙහස දී කීතු කීතු කර දමන්න
නුඹ කොහොමද එරෙහි වුනේ එය විතරක් කියා දෙන්න
සීත පවන් දැවටිලා මල් මත තොල් පෙති තියා
මලේ සුවඳ අරන් හෙමින් කොහෙදෝ ඈතට ගියා
මතක කදුළු ඉතිරිලා හදේ කොනක කවි ලියා
මෙතුවක් නොලියූ කවියක් දුන්නා නුඹ මට කියා
රෑ හීනෙක හමු වෙලා අතැගිලි යුග පටලලා
සුසුම් සුවද විද ගන්නට හිටියෙමි පෙර මග බලා
කටුක කදුලු නෙත පුරා හීන ගියත් බොද වෙලා
වස්සානය ගෙන දෝතට ඉමි පෙර මග නෙතු හෙලා
No comments:
Post a Comment