රෝස මලක හැංගිලා
තුරු වදුලේ බට්ටිච්චෙක්
හෙමිහිට එබිකම් කලා
පිපුනු කුසුම් අතු අඟ
නැමී කරටි එන මඟ
සිසිල් සුළං ගත සිබිනවා
වෙනදා වගෙ නෑ දඟ
පිනි අහුරක නෑවිලා
සුවඳ දසත පතුරලා
සමන් පොට්ටු ඇස් අරින්න
ඉන්නවා පෙරමඟ බලා
තිත්ත පැටව් වක්කඩ
අමතක කර කොක්තුඩ
පොරකන්නේ මේ විදිහට
බලන්න දියණිගෙ හැඩ
පැය දින සති වී ගෙන
ඇත කාලය ඉගිලෙන
සිගිති දෙපා ගැටුනු බිමේ
අද එයි ඇය දිවගෙන
ලැබ සක්විති විදුනැණ
අබරණ කුමටද වෙන
කිතුගොස මේ පවසන්නේ
කුලවත් දියණිගෙ ගුන
තුටු කඳූලැලි නෙත ඉනූ
සිතුවිලි කඳ ඉවසනූ
දෙපා වැළද නමදින ඈ
සිප ගන්නට ඉඩ දෙනූ
No comments:
Post a Comment